Jakość i innowacyjność na pierwszym miejscu – zastosowanie systemu analizy obrazu w procesie regeneracji

Od projektu do wdrożenia

Produkcja oraz profesjonalna regeneracja części samochodowych wymaga od producentów zachowania bardzo restrykcyjnych norm jakościowych.

W procesie regeneracji, najtrudniejszymi i jednocześnie najważniejszymi zagadnieniami jest identyfikacja otrzymanego rdzenia oraz sparametryzowanie części wykorzystywanych dalej w produkcji. Pomimo dostępu do najróżniejszych zasobów wiedzy, w tym katalogów drukowanych i elektronicznych, faktem jest, iż wiedza w nich zawarta jest wciąż niewystarczająca.

Wiedzieliśmy, że potrzebujemy zaawansowanego systemu, który istotnie ułatwi nam badanie części oraz ich rozpoznawanie, przy zachowaniu bardzo wysokiego poziomu dokładności pomiaru. Rozwiązania były różne, jednak albo były zbyt drogie, albo nigdy nie były zastosowane w branży motoryzacyjnej.

Decyzja zapadła, w październiku 2006 roku. Lauber powołał grupę projektową, składającą się z inżynierów firmy Lauber , Optinav oraz doradców technicznych z zagranicy. Zdecydowaliśmy się, wykorzystać System Optycznej Nawigacji wykorzystywany w medycynie. W szczególności, podczas operacji wstawiania implantów kości. To zaawansowane technologicznie urządzenie, oparte jest na specjalistycznych kamerach i analizie obrazu trójwymiarowego. Jednym słowem, jest połączeniem inteligentnej suwmiarki 3D i dynamicznej bazy danych.

Projekt się zakończył sukcesem, a wynik – system Opticorre - zdecydowanie przewyższył oczekiwania. Dzisiaj Lauber dysponuje narzędziem, którego dokładność (0,001mm), funkcjonalność oraz ergonomia pozwalają na wykorzystanie nie tylko w motoryzacji, ale również w wielu gałęziach przemysłu. Skojarzenie Opticorre z dedykowanym oprzyrządowaniem, pozwolił nam ograniczyć czas identyfikacji rdzenia do maksymalnie 10 sekund/ sztukę. Ponadto, jesteśmy w stanie badać m.in. prostoliniowość, walcowatość oraz odchylenia kształtów i wymiarów od wzorca.

Najważniejsze cechy systemu Opticorre:

• budowanie bazy danych elementów wraz z ich zdjęciami oraz parametrami kątowymi i odległościowymi w charakterystycznych punktach
• definiowanie dowolnej liczby charakterystycznych punktów wraz z ich opisami (min. 2)
• definiowanie grup elementów (np. rozrusznik, bedniks, wahacz),
• definiowanie elementów złożonych o większej niż 1 ilości podgrup punktów charakterystycznych
• dodawanie wielu zdjęć danego elementu do bazy,
• powiększanie zdjęć w trakcie pomiaru,
• podgląd na wzorzec wraz ze wskazaniem mierzonego punktu i jego opisem w trakcie pomiaru,
• podgląd widoku obrazu rzeczywistego z kamery,
• sugerowane rozpoznanie już po pierwszych dwóch punktach pomiarowych wraz z wyświetlaniem zdjęcia elementu,
• informacje o różnicach cząstkowych pomiędzy elementem mierzonym, a wzorcem w bazie,
• suwmiarka 3D do pomiaru: długości odcinka w przestrzeni, długości krzywej łamanej wraz z odległościami cząstkowymi, odległości punktu od płaszczyzny, kąta w przestrzeni między dwiema prostymi/płaszczyzna.